Ang halik na iyon ay hindi isang simpleng pagpapatunay ng aming kasunduan bilang mag-asawa sa papel. Ito ay nagliliyab, puno ng pangako, at nagdala sa akin sa isang mundong hindi ko kailanman akalaing mararanasan ko. Ang kanyang mga labi ay banayad ngunit may diin, at sa bawat segundo ng aming pagdidikit, naramdaman ko ang pagkawala ng lahat ng takot, pangamba, at kalungkutan na kinamtam ko simula nang maulila ako.

Nang gabing iyon, sa loob ng malawak at marangyang silid ng mansyon, ipinakita sa akin ni Rafael na hindi ako isang biniling alipin o isang bayarang asawa. Itinuring niya ako na parang isang prinsesa—ang nag-iisang reyna ng kanyang mundo. Ang kanyang mga yakap ay nagbigay sa akin ng kapayapaan, at ang kanyang mga salita ng pagpapatunay ay nagpawi sa bawat pilat ng aking nakaraan.

Sumunod ang paglitaw ng liwanag ng umaga na nagdala ng isang bagong simula.

Pagbaba namin sa malaking dining hall para sa aming almusal, nakita namin ang pagdating ng mga hindi inaasahang bisita. Si Tiya Hilda, kasama ang dalawa sa mga pangunahing nagpautang sa kanya at mga kasabwat na sindikato, ay dumating sa mansyon nang walang pahintulot, dala ang mga mukha ng pagmamataas at mapangutyang ngiti, akala nila ay nagdurusa na ako sa piling ng “halimaw.”

“Bella!” sigaw ni Tiya Hilda habang pumapasok sa bulwagan nang may pagmamalaki. “Kumusta ang unang gabi mo sa iyong napakagandang ‘asawa’? Siguradong gusto mo nang tumakas at magmakaawa, ano? Huwag kang mag-alala, nandito kami para tulungan kang humingi ng awa kay Don Rafael!”

Ang mga nagpautang ay tumatawa nang malakas habang nakatingin sa amin. Ngunit bigla silang natigilan at nanahimik nang makita kaming bumababa nang sabay sa malaking hagdanan.

Si Rafael ay nakasuot ng isang mamahaling itim na suit na nagpakita ng kanyang perpektong tikas, malapad na balikat, at tindig. Ang peke at makapal na mukha ay wala na; sa halip, ang kanyang tunay, napakagwapong mukha, matalim na panga, at malamig na awtoridad ang sumalubong sa kanila. Ako naman ay nakasuot ng isang eleganteng puting kasuotan na ibinigay niya sa akin, habang nakahawak sa kanyang braso nang may buong pagmamalaki.

Nanlaki ang mga mata ni Tiya Hilda. Ang kanyang panga ay halos bumagsak sa sahig sa labis na gulat. “S-Sino… sino ka? Nasaan ang lalaking pinakasalan mo? Nasaan si Don Rafael?!”

Humakbang si Rafael pasulong, at ang kanyang boses ay umalingawngaw sa buong bulwagan, puno ng kapangyarihan na nagpatahimik sa lahat ng naroroon.

“Ako si Don Rafael,” malamig at may awtoridad na sabi niya. “At ang asawang ito na ipinagbili mo para sa iyong mga utang? Siya na ngayon ang nagmamay-ari ng kalahati ng aking mga ari-arian, at higit sa lahat, siya ang reyna ng aking buhay.”

Nanginginig ang mga tuhod ni Tiya Hilda at ng mga kasama nito. “P-Pero ang mga balita… ang mukha mo… ang katawan mo…”

“Isang palabas lamang upang malaman ko kung sino ang tunay na tapat sa akin,” sagot ni Rafael habang mahigpit at protektibong hinawakan ang aking baywang. “At ngayon, dahil sa ginawa mo kay Bella, ang lahat ng utang na sinasabi mo ay binili ko na. Ikaw na ngayon ang may malaking utang sa akin. At hindi pera ang kabayaran nito… kundi ang katarungan para sa bawat luha at sakit na ibinigay mo sa kanya.”

Agad na pumalit ang mga armadong guwardiya sa paligid, at sa loob ng ilang minuto, inalis si Tiya Hilda at ang mga kasabwat nitong sindikato mula sa mansyon upang harapin ang batas para sa kanilang mga ilegal na gawain, panloloko, at pang-aabuso. Walang awang katarungan, ngunit ito ang nararapat para sa kanila.

Nang matapos ang lahat at muling nanumbalik ang kapayapaan at katahimikan sa loob ng malawak na mansyon, humarap sa akin si Rafael. Hinawakan niya ang aking dalawang kamay, idinikit ang mga ito sa kanyang dibdib kung saan naramdaman ko ang mabilis, mainit, at tapat na pagtibok ng kanyang puso.

“Tapos na ang bangungot mo, Bella,” nakangiting bulong niya, habang ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tapat na pagmamahal. “Mula ngayon, wala nang iiyak. Magkasama nating bubuuin ang ating masayang kinabukasan.”

Ngumiti ako nang buong puso, niyakap siya nang mahigpit, at nalaman ko sa aking sarili na kahit nagsimula ang lahat sa isang mabigat na utang at isang nakakatakot na kasunduan, natagpuan ko ang aking tunay na tahanan sa mga bisig ng nag-iisang lalaking nagpabago ng aking buhay magpakailanman.